Łemkowska bajka III, olej na płótnie, 60x60 cm, 2026 Inspiracja tutaj był również wiersz W temnu niczku w uboczy Semana Madzelana. Jest to bardzo swobodna interpretacja. Dużo pracy wymagało zrobienie błękitnego tła. Lubię powtórzyć wcześniejsze motywy poszukując w nich nowych rozwiązań technologicznych i strukturalnych.

Wiersz w moim swobodnym tłumaczeniu z łemkowskiego:

W ciemną noc na zboczu

Sowa pohukuje nocą,

Drzemią góry, ludzie śpią.

Tylko Haniczka z Waniczkiem

Patrzą sobie w oczy,

Patrzą sobie w oczy, tylko!

Przytul mnie, Waniczku,

Daj mi buziaka, Haniczko,

Tutaj nikt nie widzi nas.

Tylko księżyc na niebie.

Przytulmy się do siebie,

Przytulmy się do siebie, tylko.

Księżyc schował się za chmurę

I już nie widział pary

Ani tego, co robili tam.

A Haniczka z Waniczkiem

Patrzyli na chmurę,

Patrzyli na chmurę, tylko.

Czemu, chmuro, zazdrościsz

Tego szczęścia w miłości?

Niech cię wiatry rozwieją precz!

Niech Haniczka z Waniczkiem

Kochają się, póki chcą,

Kochają się, póki chcą, tylko.

W ciemną noc na zboczu

Sowa pohukuje nocą,

Wiatry wieją po górach, tylko!

Tylko potoki i jary

Wspominają ich,

Wspominają ich, tylko.

Obraz do zobaczenia na wystawie w Ludźmierzu pod Nowym Targiem do 29 listopada, zapraszam!